Geçen yazımızda Uşak’ı 81 kişilik dev bir lise sınıfının orta sırasında oturan, kimseye zararı olmayan o uslu memleket evladına benzetmiştik.

E hani bu çocuk çok usluydu?

Hani defteri düzenli, kalemi açılıydı?

Ne oldu da bir sabah kalktık, ana haber bültenlerinde, sosyal medya listelerinde bizim bu sessiz çocuğun adını esrar, eroin, kokain, kimyasal kullanımında “ilk 3”te gördük?!

Sınıfın en efendi çocuğunun okul tuvaletinde yakalanması gibi bir şey bu!

Memleketin altyapısından su yerine adeta “kafa” akıyor, bizimkiler hâlâ “aman ağzımızın tadı bozulmasın Ali Rıza Bey” modunda!

Durun ve aynaya bakın!

Bu şehir ömrünün sonuna kadar;

Sabah dükkânı açıp akşama kadar sinek avlayan orta yolcu bir esnaf mı olacak?

Ayın 15’ini bekleyen etliye sütlüye karışmayan bir devlet memuru mu?

Yoksa “bana dokunmayan yılan bin yıl yaşasın” diyen kendi yağında kavrulan bir emekçi mi?

Kim oturttu bizi o orta sıraya?

Kendi isteğimizle mi oturduk, yoksa birileri tepemizden bastırıp “sen burada sesini çıkarma, uslu uslu otur” mu dedi?

Bakın yanı başımızda ibretlik bir film oynuyor: Adana!

Tek başına bütün Anadolu’yu doyuracak o koca Çukurova’nın kaymağını bugün 3-5 holding yiyor.

E millet uyanıp da “kardeşim bu zenginlik nereye gidiyor?” diye sormasın diye ne yaptılar?

Koca şehri kasten uyuşturucuya, çeteye, asayişsizliğe boğdular!

Televizyonda sürekli “güneşe ateş eden şehir” algısı pompalayıp, o devasa yağmanın üzerini gürültüyle örttüler!

Şimdi gözünüzü açın da Uşak’a bakın!

Toprağının altı altın ve maden kaynıyor, ovası tarım, bacası sanayi…

Bu şehrin bütün servetini birkaç büyük şirketin, birkaç imtiyazlı elin paylaşmasına göz mü yumacağız?

Birileri yerin altındaki altını kepçeyle götürürken, bizim gençlerimiz kimyasal bataklığında mı kaybolacak?

Uşak’ın geleceği asla Adana gibi olmamalıdır!

Hem zaten bizim mayamızda öyle pısırık pısırık oturmak yok ki!

Geçenlerde anlattık ya…

20 yıl önce ajansta çay içerken uydurduğumuz “Ulubey Kanyonu dünyanın en büyük 2. kanyonudur” yalanını…

Gelin o işe bir de buradan bakın!

Bizimkiler o yalana kayıtsız kalmadı kardeşim!

Kimse açıp bir coğrafya kitabına bakmadı, kimse “ulan bir ölçelim bakalım doğru mu” diye araştırmadı ama…

Memlekete dair havalı bir laf duyunca öyle bir gaza geldiler, öyle bir sahiplendiler ki, yalanı dünyanın etrafında 6 tur attırdılar!

Demek ki neymiş?

Araştırma, bilim hak getire ama…

Bu memleketin insanına bir kıvılcım çaktın mı, anında ormanı yakacak kadar heyecanlı, şehrine sahip çıkmaya dünden razı!

Tarihe katılma potansiyeli fazlasıyla var! Mesele, tarihe katılmaya niyetimiz var mı?

Artık orta sıradaki o uslu çocuğun ayağa kalkma vakti geldi!

Öyle “benim işim yürüsün de gerisi yansın” demekle olmaz.

Sanayicisinden çiftçisine, esnafından gencine kadar;

“Bu şehrin altınını da, toprağını da, gencini de kimseye yedirmeyiz!” diyecek bir Uşak aklı şart!

Velhasıl…

Uşak ne orta yolcu bir esnaftır, ne sıradan bir memur…

O, ilk şeker fabrikasını kendi bileziğiyle kuranların torunudur!

Şimdi karar sizin:

Ya o orta sırada sessizce oturup başkalarının yazdığı senaryoda figüran olacağız…

Ya da ayağa kalkıp, aklımızla ve örgütlü gücümüzle o tarihi bizzat…

YAZACAĞIZ.