Uşaklı araştırmacı ve belgeselci Alp Arslan Dur, “Uşak’ın köklü giyim kültüründen bir iz…” sözleriyle paylaştığı görseldeki giysilerin adlarını ve özelliklerini açıkladı. Paylaşımına “Yıl 1933” notunu ekleyen Dur, kıyafeti Uşak yöresinde gündelik yaşamda kullanılan katmanlı kadın giyiminin bir örneği olarak değerlendirdi.
Dur’un açıklamasına göre kıyafetin en iç bölümünde pamuklu kumaştan hazırlanmış, uzun kollu ve bol kesimli bir iç göynek bulunuyor. Göyneğin yaka açıklığından göğüs hizasına kadar uzanan ön kısmı beyaz düğmelerle kapanıyor. Alt giyimde ise divitin kumaştan hazırlandığı değerlendirilen, bol kesimli ve paçalı bir iç don yer alıyor. İç giysilerin üzerinde koyu mavi renkli üç etek bulunuyor. Gövde, etek ve kol bölümlerinden oluşan giysi, vücuda oturan kesimiyle ayrılıyor. Göbek hizasında tek düğmeyle kapatılan üç eteğin ön kenarları, gövde bölümünün bitimine kadar pullarla süsleniyor.
Giysinin omuz bölümünde farklı bir divitin kumaşla yapılmış yama da görülüyor. Dur, bu ayrıntıyı kıyafetin uzun süre kullanılması ve ihtiyaç duyulduğunda onarılarak değerlendirilmesiyle ilişkilendiriyor. Böylece görsel, giysinin dikim ve süsleme özelliklerinin yanında kullanım sırasında yapılan müdahaleleri de gösteriyor.
Üç eteğin üzerinde divitin kumaştan bir etek, onun üzerinde ise pamuklu kırmızı kumaştan hazırlanmış önlük bulunuyor. Önlüğün etek uçlarının içe kıvrılarak dikildiği belirtiliyor. Bel çevresine sarılan kalın yün dokuma şal da kıyafetin katmanlarını tamamlıyor. Baş örtüsünde ise eşarplar üst üste kullanılıyor. Dur’un değerlendirmesine göre alt bölümde daha ince ve sıkı bağlanan bir eşarp, bunun üzerinde ikinci bir eşarp katmanı bulunuyor. Eşarp uçlarının alın çevresinden dolaştırılmasıyla başta yuvarlak ve sabit bir görünüm oluşturuluyor.
Dur, bu bağlama biçimini özel bir tören başlığından çok gündelik kullanımın pratik bir uygulaması olarak tanımlıyor. Kıyafetin bütünüyle birlikte ele alındığında baş örtme biçimi, kumaş seçimi, katmanlı giyim ve onarım izleri, Uşak yöresindeki kadınların gündelik giysilerine ilişkin ayrıntılar sunuyor.
“Türk’ün özü, Türkmen’in hası, Yörük’ün mayası: Uşak ovası.” ifadelerini kullanan Dur’un açıklaması, görseldeki parçaları yerel adları ve kullanım özellikleriyle tanımlıyor. Üç eteğin süslemeleri, omuzdaki yama, önlüğün dikişleri ve beldeki dokuma şal, aktarılan ayrıntılar arasında yer alıyor.
