Çocukların tırnak yemesi, ailelerin zaman zaman yalnızca bir alışkanlık olarak değerlendirdiği davranışlar arasında yer alıyor. Uşak Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hekimi Uzm. Dr. Sevil Savran Yorulmaz, “onikofaji” olarak adlandırılan bu davranış hakkında ailelere bilgi verdi.
Tırnak yemenin genellikle 3-4 yaşlarından sonra başladığını belirten Yorulmaz, çocukların stres ve baskı altında olduklarında bu davranışa yönelebildiğini ifade etti. Kaygı, güvensizlik hissi ve duygusal değişimlerin yanı sıra aile içindeki iletişim sorunlarının da alışkanlığın gelişmesinde etkili olabileceğini aktardı.
Yorulmaz’ın açıklamasına göre, otoriter ve baskıcı aile tutumları, eleştirilme ya da cezalandırılma korkusu, çocuğun kendisini değersiz hissetmesi ve ilgi ihtiyacının karşılanmaması da değerlendirilmesi gereken etkenler arasında bulunuyor. Bu nedenle tırnak yeme davranışını ele alırken çocuğun hangi durumlarda elini ağzına götürdüğünü anlamak önem taşıyor.
Davranışın fiziksel sonuçlarına da değinen Yorulmaz, tırnakların sürekli ağızla temas etmesinin ve tırnak çevresinde oluşan yaraların enfeksiyonlara zemin hazırlayabileceğini belirtti. Ailelerin yaklaşımının çözüm sürecindeki önemine dikkat çeken Yorulmaz, çocuğu utandırmamak ve sürekli “Elini ağzından çek” şeklinde uyarmamak gerektiğini vurguladı. Davranışın altında yatan nedenlerin araştırılması, tetikleyicilerin azaltılması ve çocuğun olumlu biçimde desteklenmesinin sürece katkı sağlayabileceğini kaydetti.
Can sıkıntısı, kaygı ve stresin hangi koşullarda ortaya çıktığının gözlenmesi, tırnakların kısa tutulması ve düzgün kesilmesi de öneriler arasında yer aldı. Yorulmaz, tırnak yeme davranışı gelişen çocuklar için çocuk ve ergen ruh sağlığı hekiminden profesyonel destek alınmasını önerdi. (Kaynak: Uşak EAH)
